کودک تک فرزند

کودک تک فرزند در خانواده‌های امروزی به وفور یافت می‌شود. اغلب خانواده‌ها به دلایل مختلف تصمیم می‌گیرند که تنها یک فرزند را داشته باشند یا حداقل برای چندین سال به فکر فرزند دوم نیستند. تربیت کودک تک فرزند چالش‌هایی را به همراه خود دارد که اگر به آن توجه نشود، ممکن است به سلامت روانی کودک صدمه وارد شود.

در این مطلب از وبلاگ نورولند، تصمیم گرفتیم تا نکاتی را برای تربیت بهتر و رفتار درست با کودک تک فرزند بیان کنیم. اگر شما هم سوالات زیادی را در رابطه با تربیت کودک تک فرزند دارید، تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.

نحوه رفتار صحیح با کودک تک فرزند

کودکانی که تک فرزند هستند، به دلیل اینکه کانون توجهات قرار می‌گیرند و پدر و مادر می‌خواهند جای برادر و خواهر را برای او پر کنند، ممکن است نتوانند شرایط را به خوبی درک کنند. اما شما به عنوان والدین باید رفتار صحیح را به او یاد دهید و با او درست رفتار کنید تا در زمان ورود فرزند دوم و یا در صورت تک فرزند بودن، بتواند خودش را تطبیق دهد.

پدر و مادر تک فرزندان باید از خود بپرسند در ماه‌ها و سال‌های نخستین زندگی فرزندشان چه کسی الگوی آن‌ها بوده است؟ معلوم است که والدین. اگر خیلی کوچک باشید و بخواهید از بزرگ‌تر و مسن‌تر از خودتان تقلید کنید، خیلی زود فکر می‌کنید که باید کامل باشید.

والدین‌‌ همان موقع که دارند عاشقانه و با وسواس فراوان بچه‌های کوچک خود را تربیت می‌کنند، بدون این­که تلاشی بکنند، بذر کمال طلبی را در وجود آن‌ها پاشیده‌اند. کمال­ طلبان معمولا کار‌ها را برای خود مشکل می‌کنند و همواره زندگی را یک مبارزه، آزمایش و یا مسابقه‌ می‌دانند که مجبورند در آن پیروز شوند. رعایت نکاتی که در ادامه گفته می‌شود، می‌تواند به شما کمک کند که فرزند بهتری را تربیت کنید.

1.‌ فرزند خود را لوس نکنید

هرگز به فرزند خود اجازه ندهید که برای به دست آوردن امتیاز ویژه‌ای، سرتان را شیره بمالد؛ به او اجازه ندهید که فریبتان دهد تا او را لوس کنید. تربیت صحیح و واقع گرایانه، تربیتی است که ثبات رأی دارد و به خط مشی خود وفادار است و از آن پیروی می‌کند. هرگز به خاطر اشک‌ها و بهانه گیری‌ها و کج خلقی‌های فرزند خود، به او رشوه ندهید.

اگر لازم شد، می‌توانید مدتی او را تنها بگذارید و سپس به نزدش بروید و با او در مورد رفتارش صحبت کنید. همیشه پس از تنبیه، کودک خود را نوازش کنید و با او حرف بزنید.

2.‌ دوست او باشید

کودک تک فرزند به جز والدین خود دوست و همبازی دیگری ندارد. دوست او باشید و کودک خود را در بازی‌ها همراهی کنید. اجازه ندهید که او حس کند تنهاست و کسی به او اهمیت نمی‌دهد. حتی اگر بعد از چند سال دیگر تک فرزند نبود، به او به اندازۀ کافی توجه کنید تا احساس نکند دیگر برای کسی مهم نیست.

پدر و مادر هر دو می‌بایست زمانی را به بیرون رفتن با فرزندشان اختصاص دهند. کودکان تک فرزند بهتر از هر فرزند دیگری به همنشینی با بزرگسالان پاسخ مثبت می‌دهند و این کار نتیجه­ خوبی خواهد داشت.

3. از او نخواهید کامل باشد

از کودک تک فرزند خود نخواهید که کامل باشد. کودک در اولین سال‌های زندگی با الگو قرار دادن والدین، سعی دارد خود را به آن‌ها شبیه کند و کمی به سمت کمال‌طلبی پیش می‌رود. تمایل او برای این­که پا جای پای پدر و مادر بگذارد، وقتی بیشتر می ­شود که بیش از حد مورد توجه آنان قرار گیرد و به شدت از او مراقبت شود. والدین می‌خواهند بیش از حد از او محافظت و حمایت کنند و ناخودآگاه او را وادار می‌کنند که هر کاری را می‌تواند و یا شاید نمی‌تواند، انجام دهد.

تک فرزندان، تنها کودکانی هستند که به صورت بزرگسالان کوچک، بزرگ می‌شوند. بخشی از رفتار بزرگ مآبانه­ آن‌ها این است که مطیع و فرمان­بردار قدرتمندان می‌شوند و همواره می‌کوشند تا رضایت پدر و مادر یعنی دو قدرتمند اصلی زندگی را، جلب کنند. شما به عنوان والدین نباید اجازه دهید که چنین اتفاقی رخ دهد.

4. انعطاف‌پذیر باشید

به جای دستور دادن، به فرزندتان در انجام کار‌ها کمک کنید. به یاد داشته باشید که شما نقش الگو و مدل را برای کودک تک فرزند خود بازی می‌کنید. او خواهر یا برادری ندارد تا به او نگاه کند و از او سرمشق بگیرد.

او مجبور است شما را سرمشق قرار داده و از شما تقلید کند و شما کار مشکلی پیش رو دارید! پس از هر فرصتی استفاده کنید تا به او نشان دهید که یک انسان هستید، کامل و بی‌عیب و نقص نیستید و اگر از انسان خطایی سر بزند، دنیا به آخر نخواهد رسید.

اگر این کار را انجام دهید، به کودک تک فرزند خود کمک شایانی خواهید کرد تا کمتر کمال‌طلب باشد؛ کمال‌طلبی که طوری بزرگ شده که از خود انتظاراتی فرا‌تر از توانایی یک انسان دارد و با این طرز فکر خود را شکنجه می‌دهد.

5. توضیح بدهید

کودک خود را در جریان امور قرار دهید. اگر تصمیمی می‌گیرید که خلاف میل اوست یا دلیل اتفاقی را متوجه نمی‌شود، در کمال خونسردی برای کودک خود توضیح دهید که چرا فلان تصمیم را گرفتید و چرا باید فلان کار را انجام می‌دادید. اینگونه حس اعتماد بیشتری به شما خواهد داشت.

6. انتقاد نکنید

وقتی فرزندتان چیزی را برایتان می‌خواند، اگر کلمه‌ای را اشتباه بیان کرد، وسط حرفش ندوید و اشتباه او را تصحیح نکنید. آن‌ها نسبت به انتقاد و اصلاح کار‌هایشان خیلی حساس‌اند. به او فرصت دهید تا خود پی به شتباهش ببرد. تنها زمانی به او کمک کنید که از شما تقاضای کمک بکند.

7. در تربیت کودک تک فرزند خود واقع‌بین باشید

بسیاری ازکودکان تک‌ فرزند خیلی زود حرف می‌زنند و در سنین پایین موفقیت‌های بزرگی از خود نشان می‌دهند گاهی دانستن اینکه چه رفتارهایی برای سنشان مناسب است دشوار می‌شود.

کودک تک فرزند با رسیدن به ۷ یا ۸ سالگی مثل بزرگسال کوچک به نظر می‌رسد و غالباً فکر می‌کند کودکان دیگر نابالغ‌اند. شما والدین باید سعی کنید انتظارات واقع‌بینانه‌ای از تنها فرزندتان داشته باشید. از خاطر نبرید که او فقط و فقط یک دوره کودکی خواهد داشت و نه بیشتر.

کلام پایانی

تربیت کودک تک فرزند بسیار مهم و حساس است. با رعایت نکاتی که گفته شد می‌توانید خیال خود را از لحاظ تربیت درست کودک خود راحت کنید. به غیر از نکاتی که در این مطلب گفته شد، باید شرایط کودک خود را هم درنظر بگیرید. هر کودکی شخصیت، رفتار، اخلاقیات و… دارد که می‌تواند موجب تغییرات در این موارد شود.

حتما در کنار این نکات، شرایط کودک خود را هم درنظر بگیرید و با توجه به آن موارد دیگری را به لیست این نکات اضافه یا کم کنید که بهترین بازدهی را شاهد باشیم. امیدواریم که این مطلب مورد استفاده قرار گرفته باشد و اگر مورد دیگری هست که گمان می‌کنید جایش در این لیست خالیست، حتما در بخش نظرات برای ما بنویسید. خوشحال می‌شویم شنونده تجربیات شما در این زمینه باشیم.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *