بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود؟


بیش فعالی یکی از شایع‌ترین اختلالات در دوران کودکی است. این بیماری معمولاً در کودکی تشخیص داده می‌شود و اغلب در بزرگسالی هم ادامه دارد. كودكان مبتلا به بیش فعالی ممكن است در توجه و تمرکز و كنترل رفتارهای تكان دهنده مشكل داشته باشند (ممكن است بدون اينكه به عواقب یک کار فکر کنند، آن را انجام دهند) يا بسيار فعال باشند.

ما در نورولند به طور مفصل به بررسی علل بیش فعالی، علائم، انواع و راه‌های بهبود آن خواهیم پرداخت تا از این طریق آگاهی شما والدین عزیز را در مورد بیش فعالی بالا ببریم.

کودک بیش فعال اصولا آرام و قرار ندارد و یک جا بند نمی‌شود.

علائم و نشانه‌های بیش فعالی

اینکه کودک در بعضی مواقع توجه و رفتار درستی نداشته باشد طبیعی است. با این حال کودکان مبتلا به بیش فعالی یا ADHD صرفا کمبود توجه ندارند، بلکه علائم بیشتری در آن‌ها وجود دارد که شدت آن متفاوت است و می‌تواند در مدرسه، خانه و یا در ارتباط با دوستان مشکل ایجاد کند.


کدام یک از این کودکان ممکن است ADHD داشته باشند؟
الف. کودکی که بدون توقف صحبت می‌کند و نمی‌تواند لحظه‌ای آرام بنشیند.
ب. کودکی که خیلی آرام پشت میز خود می‌نشیند، به جایی خیره می‌شود و رویابافی می‌کند.
ج. هر دو.

پاسخ صحیح گزینه‌ی ج است


کودک مبتلا به ADHD معمولا این نشانه‌ها را دارد:

  • توجه و تمرکز خوبی ندارد.
  • زیادی خیال‌پردازی می‌کند.
  • فراموش‌کار است و گاهی وسایلش را گم می‌کند.
  • جست و خیز زیادی دارد و بی‌قرار است.
  • زیاد حرف می‌زند.
  • گاهی منزوی است و در دنیای خود غرق می‌شود.
  • صبر و تحمل بسیار کمی دارد و بنابراین نمی‌تواند نوبت را رعایت کند.
  • لجباز است، ثبات اخلاقی ندارد و اصولا واکنش‌های عاطفی اغراق‌آمیزی دارد.
  • در همراهی و برقراری ارتباط با دیگران مشکل دارد.
  • اصولا کارهایش را ناتمام می‌گذارد و مدام از این شاخه به آن شاخه می‌پرد.
  • در سازماندهی کارها و اولویت‌بندی برنامه‌هایش مشکل دارد.

پرحرفی، پریشانی، واکنش‌های عاطفی اغراق‌آمیز و فراموشکاری از علائم بیش فعالی هستند.

علائم بیش فعالی با افزایش سن کودک

هرچه کودکان مبتلا به ADHD بزرگ‌تر می‌شوند، میزان خود کنترلی‌ای که سایر کودکان هم سن و سال‌شان دارند را ندارند. این نکته می‌تواند باعث شود کودکان و نوجوانان بیش فعال در مقایسه با همسالان خود نابالغ به نظر برسند.

برخی از کارهای روزانه‌ای که ممکن است نوجوانان بیش فعال در انجام آن دچار مشکل باشند عبارتند از:

  • تمرکز روی کارهای مدرسه و انجام تکالیف درسی
  • سازش و برقراری ارتباط با همسالان
  • حفظ و رعایت بهداشت شخصی
  • مدیریت زمان
  • کمک کردن به کارهای خانه

کودک بیش فعال به طور مرتب و در سنین متفاوت علائم خود را بروز می‌دهد. این رفتار بر موفقیت آن‌ها در مدرسه و سایر فعالیت‌ها تأثیر می‌گذارد و منجر به تعامل منفی با همسالان می‌شود.

علل بروز ADHD

  • عوامل ژنتیکی
  • آسیب مغزی
  • عوامل محیطی مثل قرار گرفتن در معرض سرب در دوران بارداری یا در سنین جوانی
  • مصرف الکل و دخانیات در دوران بارداری
  • زایمان زودرس
  • وزن کم هنگام تولد

علاوه بر این‌ها، با اینکه تحقیقات به طور واضح اینکه ADHD می‌تواند ناشی از خوردن زیاد مواد قندی، تماشای تلویزیون، عوامل اجتماعی و محیطی مانند فقر باشد را نشان نمی‌دهد؛ اما خوب است در نظر داشته باشیم که بسیاری از این موارد ممکن است علائم را به ویژه در افراد خاص وخیم‌تر کند.

تشخیص بیش فعالی

تصمیم گیری در مورد اینکه کودک دارای ADHD است یا خیر فرایندی چند مرحله‌ای است. هیچ آزمایش واحدی برای تشخیص ADHD وجود ندارد. از طرفی بسیاری از مشکلات دیگر مانند اضطراب، افسردگی، مشکلات خواب و انواع خاصی از ناتوانی‌های یادگیری نیز می‌توانند علائم مشابهی داشته باشند.
یک مرحله از این روند شامل معاینه پزشکی از جمله انجام تست شنوایی و بینایی برای رد سایر مشکلات در مورد علائمی مانند ADHD است. تشخیص ADHD معمولاً شامل یک چک لیست برای رتبه‌بندی علائم ADHD و گرفتن تاریخچه کودک از والدین، معلمان و بعضی اوقات هم خود کودک است.

به دلیل وجود شباهت بین علائم بیش فعالی و اختلالات دیگر گاهش تشخیص ان سخت می‌شود.درمان بیش فعالی

در بیشتر موارد بهتر است درمان ADHD با ترکیبی از دو روش رفتار درمانی و دارو درمانی انجام شود. برای كودكان در سن پیش دبستانی (4 تا 5 سال) رفتار درمانی به خصوص به کمک آموزش والدین به عنوان اولین روش درمانی و قبل از آزمایش تاثیر دارو توصیه می‌شود. در هر صورت روشی که برای هر کودک مبتلا به بیش فعالی به بهترین شکل جواب می‌دهد؛ بیش از هر چیزی به کودک و خانواده بستگی دارد.

نکاتی برای والدین

سالم بودن برای همه کودکان مهم است و می‌تواند به ویژه برای کودکان مبتلا به ADHD بسیار مهم‌تر باشد. علاوه بر رفتار درمانی و دارو درمانی، داشتن یک سبک زندگی سالم می‌تواند مواجهه با علائم ADHD را در کودکتان آسان‌تر کند.
این‌ها برخی از عادات و رفتارهای سالم در سبک زندگی هستند که ممکن است به شما کمک کند:

نکاتی وجود دارد که والدین با عمل به آن‌‌ها می‌توانند به کودک بیش فعال خود کمک کنند.

  • ایجاد عادات غذایی سالم مانند خوردن مقدار زیادی میوه، سبزیجات و غلات سبوس دار و استفاده از منابع پروتئینی بدون چربی
  • شرکت در فعالیت‌های بدنی روزانه بر اساس سن
  • داشتن میزان خواب لازم و کافی بر اساس سن
  • داشتن یک برنامه‌ی روتین. سعی کنید هر روز از زمان بیدار شدن تا خوابیدن برنامه‌ی مشابهی را دنبال کنید.
  • یک ساختار منظم و سازمان یافته‌ای را ترتیب دهید. کودک خود را تشویق کنید که هر روز کیف مدرسه‌، لباس و اسباب بازی را در همان مکان قرار دهد تا از گم شدنشان جلوگیری شود.
  • سعی کنید عوامل حواس‌ پرتی را از بین ببرید. تلویزیون را خاموش کنید. نویز را محدود کنید و در هنگام انجام کارهای کودک فضای کاری مرتبی برای او ایجاد کنید.
  • برخی از کودکان مبتلا به ADHD اگر در حال تحرک باشند یا به موسیقی پس زمینه گوش دهند، به خوبی یاد می‌گیرند. بنابراین سعی کنید به کودک خود توجه داشته باشید و ببینید چه چیزی در او موثر است.
  • دایره‌ی انتخابات را برای کودک محدود کنید. برای اینکه کودکتان بیش از حد تحریک نشود و راحت‌تر انتخاب کند؛ تعداد گزینه‌ها را کمتر کنید. به عنوان مثال از او بخواهید بین این لباس یا آن غذا، این غذا یا آن اسباب بازی یکی را انتخاب کند.
  •  شفاف و روشن با فرزندتان صحبت کنید. از دستورالعمل‌های روشن و مختصر استفاده کنید.
  • به فرزندتان کمک کنید تا برنامه ریزی کند. کارهای پیچیده را به مراحل ساده‌تر و کوتاه‌تر تقسیم کنید. برای کارهای طولانی، شروع زود هنگام و استراحت کافی به کاهش استرس کمک می‌کند.
  • فرصت‌های مثبت ایجاد کنید. كودكان مبتلا به ADHD ممكن است در شرايط خاصی مضطرب شوند. پیدا کردن و تشویق آنچه کودک شما به خوبی انجام می‌دهد؛ خواه مدرسه، ورزش، هنر، موسیقی یا بازی باشد- می‌تواند به ایجاد تجربیات مثبت در او کمک کند.

منابع:
وبسایت cdc
وبسایت helpguide
وبسایت healthline

بیش فعالی

ADHDای دی اچ دیبیش فعالی چیست در کودکانبیش فعالی در کودکانبیش فعالی و درمان آنخطرات بیش فعالیدرمان بیش فعالیعلائم بیش فعالینورولند

3 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *